Tadeusz Ostrowski — „Więźniowie, czapki zdjąć!”

Ostrowski Tadeusz "Więźniowie czapki zdjąć!"

                 Jest to pamiętnik więźnia obozów koncentracyjnych w Dachau i Gusen z lat 1940 - 1941. Autor przed wojną był dziennikarzem i pisał między innymi artykuły na temat faszystowskich Niemiec, jednak nie przypadły one do gustu czytelnikom w tym kraju, a szczególnie esesmanom… Można by napisać uszczypliwie o powodzie, z którego został aresztowany i osadzony w obozie. Książka wstrząsająca, ponieważ pisarz nie koloryzuje rzeczywistości i nie ubarwia jej. Można by to odebrać wręcz jak suchy dziennik zdarzeń z miejsc, w których przebywał. Książka nie jest jednak subiektywnie jednostronna, ponieważ autor opisuje drobne zdarzenia, które pokazują, że jednak i w kraju, gdzie, zdawałoby się, nazizm i faszyzm, a co za tym idzie odczłowieczenie ludzi w obozach, dopadły już wszystkich, zdarzają się jednostki, które mają ludzkie uczucia, choć noszą na sobie mundur. Drugim elementem, który zaskoczył mnie w tej książce, jest zakończenie, którego po przeczytaniu tak wielu publikacji i książek na ten temat się nie spodziewałem.                 
           Książka, którą warto przeczytać, choćby ze względu na drobne szczegóły, które opisują, jak patrzono na więźnia poza obozem, co nie jest częste, zważywszy na konwencję książek, które tu opisuję.